tentoonstellingen
 
tentoonstelling Het lied der vervreemding*, vier kunstenaars interpreteren Edgar Cairo
kunstenaars Hamid El Kanbouhi, Judith Leysner, Karen Sargsyan en Kathrin Schlegel i.s.m. Hagen Betzwieser
te zien t/m 28 oktober
* Het lied der vervreemding is de ondertitel van Edgar Cairo's verzamelbundel lelu! Lelu! uit 1984
 
Tien jaar geleden overleed de Surinaamse schrijver, dichter, schilder en performer Edgar Cairo (Paramaribo 1948 – Amsterdam 2000). Zijn werk en persoon diende als bron voor vier kunstenaars wiens wortels, net als van Cairo, buiten Nederland liggen.
 
Volgens Hamid El Kanbouhi heeft iedere tijd zijn eigen Cairo nodig; hij portretteert Cairo in zijn muurinstallatie van keramiek als eenzame vechter. El Kanbouhi: “ik zie Cairo als een mens die te hard vocht om zichzelf en de ander helder te zien. Hij verkeerde in een ruimte die te klein voor hem was. Hij botste telkens tegen Surinaams, Hollandse muren op. Zijn hoofd had letterlijk meer ruimte nodig. Die had hij kunnen krijgen als hij bijvoorbeeld naar New York of Caïro was verhuisd.”

Judith Leysner is geïnspireerd door de gedichten én de vurige en tegenstrijdige spirit van Cairo; ze toont een audiovisuele installatie en drie foto’s waarin ze dit beeld vangt. In haar werk onderzoekt Leysner het begrip ‘identiteit’; vooral wat het in een bepaalde context doet. Ze breekt het af en geeft er opnieuw vorm aan. Voor deze expositie maakte ze nieuwe verhalen, in een ander ritme, zoals diep verankerd in de Surinaamse cultuur. Daarin ziet ze een overeenkomst met Cairo: “mijn powesie is een gedicht dat wortelt in een zwart gewricht, van waaruit ik bewegingen tussen de volkeren herschrijf”, aldus Cairo.

Dagwe | Judith Leysner

Karen Sargsyan verbeeldt Cairo als een dramaturg die de wereld wil verbeteren, door middel van een levensgroot geknipte installatie, opgebouwd uit verschillende lagen papier. Sargsyan: “Cairo was een ambitieuze, charismatische en creatieve man die moeite had met de ‘normale’ wereld. Met zijn werk probeerde hij een mooiere wereld te creëren”. Twee figuren zijn te zien; een figuur met normale proporties – die de perfecte wereld van Cairo verbeeldt, en een kleiner, meer labiel figuur – dat de normale wereld verbeeldt.

Kathrin Schlegel & Hagen Betzwieser benadrukken in hun werk het beklemmende gevoel dat zij kregen bij het lezen van zijn gedichten: “poëtisch, maar met een schrijnend gevoel”. Hun video is een ‘vrije vertaling’ van het gedicht ‘Het lied der vervreemding’ uit 1984 en toont een zwarte ridder zonder paard en zonder wapens. Cairo’s wapen was het woord, zijn poëzie. Als taalvirtuoos streed hij voor de emancipatie van het Surinaamse volk en de Surinaamse taal. Hij stelde zich daarmee kwetsbaar op. In de video van Schlegel en Betzwieser krijgt de kwetsbare ziel een beschermend harnas aan

Recensie